Samobieżne działa szturmowe SdKfz 166 Sturmpanzer IV uzbrojone były w skonstruowane w zakładach Škody haubice szturmowe kalibru 150 mm (właściwie 149,1 mm). Działa przystosowane były do prowadzenia ognia stromotorowego przy użyciu tej samej amunicji co standardowe ciężkie haubice piechoty 15cm sIG 33. Nowy rodzaj haubic oznaczono jako 15cm Sturmhaubitze 43 L/12 albo w skrócie StuH 43. Od grudnia 1943 roku stosowano zmodyfikowane wersje haubicy oznaczane jako 15cm Strumhaubitze 43/1 L/12.
Haubica o ciężarze 1850 kg zamontowana była w płycie czołowej, nieco w prawo od osi symetrii pojazdu, powyżej stanowiska kierowcy. Lufa haubicy o długości 1810 mm (12 kalibrów) mogła przemieszczać się po 18° w lewo i prawo oraz od -8 do +30° w pionie. Naprowadzanie pocisków na cel wspomagał celownik SflZf 1a wysuwany poprzez otwór w górnej płycie nadbudowy (początkowo przez otwór w luku celowniczego). Celownik miał 5-krotne powiększenie i kąt widzenia 8°. Donośność maksymalna haubicy wynosiła 4300 metrów.
Pojazdy zabierały łącznie 38 pocisków kalibru 150mm następujących rodzajów:
- pociski burzące (do niszczenia budynków i umocnień polowych) - JGr 33 i JGr38;
- pociski kumulacyjne (przeciwko celom opancerzonym) - Gr39 Hl/A.
| Rodzaj armaty | 15cm Sturmhaubitze 43 L/12 StuH 43 lub StuH 43/1 |
| Nazwa pocisku | Gr39 Hl/A | JGr 33 | JGr 38 |
| Typ | Kumulacyjny | Burzący | Burzący |
| Masa (kg) | 25 | 38 | 38 |
| Pręd. pocz.(m/s) | 280 | 240 | 240 |
| Odległość (m) | Grubość przebijanego pancerza (mm)* |
| 100 | 160 | nie dotyczy | nie dotyczy |
| 500 | 178 |
| 1000 | 167 |
| 1500 | 157 |
| 2000 | 148 |
| * - pancerz pochylony pod kątem 30° |
Początkowo działa szturmowe nie miały stałego stanowiska karabinu maszynowego (pojazdy wyposażone były w karabin maszynowy MG34 przewożony wewnątrz przedziału bojowego). Dopiero pojazdy ostatniej trzeciej serii produkcyjnej wyposażono w karabin maszynowy kalibru 7,92mm MG34 produkcji zakładów Rheinmetall-Borsig zamontowany w typowym jarzmie kulistym Kugelblende 80. Stanowisko karabinu znajdowało się w płycie czołowej nadbudowy nad stanowiskiem kierowcy. Zapas amunicji wynosił 600 naboi. Ponadto na włazie dowódcy montowano uchwyt dla dodatkowego przeciwlotniczego karabinu maszynowego MG34.
Broń osobistą załogi stanowiły pistolety P-08 Luger, lub P-38 Walther oraz pistolety maszynowego MP38 lub MP40 kalibru 9,0mm. |