|
|
Działa samobieżne StuH 42 napędzane były silnikami typu Maybach HL120TRM. Były to dwunastocylindrowe, rzędowe (układ V - kąt rozwarcia bloku cylindrów 60°), górnozaworowe, chłodzone cieczą (dwie chłodnice o powierzchni 2,6 m2 silniki gaźnikowe - (dwa gaźniki Solex 40 JFFII dwuprzepływowe, dwugardzielowe). Silnik Maybach HL120TRM był odmianą silnika HL120TR ze zmodyfikowanym układem zapłonowym. Moc jednostek napędowych wynosiła 300 KM przy 3000 obr./min. oraz 265 KM przy 2600 obr./min. Średnice cylindrów wynosiły 105mm, skok tłoka 115mm, pojemność skokowa 11867
|
cm3. Zbiornik paliwa (benzyna etylizowana o liczbie oktanowej 74) o łącznej pojemności 310 litrów umożliwiały przebycie od 155 do 165 po drogach lub od 95 do 100km w terenie.
Silniki produkowane były w zakładach Maybach Motorenbau GmbH we Friedrischhafen, Norddeutsche Motorenbau GmbH w Berlinie-Niederschönwelde, Maschinenfabrik Augsburg-Nürnberg (MAN), Maschinen und Bahnbedraf w Nordhaussen oraz w niewielkich ilościach w firmach: Alkett, MIAG i Krupp-Gruson.
Skrzynia przekładniowa ZF SSG77 Aphon o sześciu biegach do przodu i jednym wstecznym umożliwiała jazdę z prędkością odpowiednio:
- I - bieg 4,5 km/h
- II - bieg 8,6 km/h
- III - bieg 14,5 km/h
- IV - bieg 21,9 km/h
- V - bieg 31 km/h
- VI - bieg 38,0 km/h
- wsteczny 5,5 km/h
Kierowca prowadził pojazd przy pomocy dźwigni i pedałów umieszczonych przed jego stanowiskiem, dźwignia zmiany biegów znajdowała się po jego prawej stronie. W skład układu kierowania wchodziło ponadto sprzęgło hydrauliczne typu Daimler-Benz/Wilson.
Działo szturmowe skręcało dzięki mechanizmowi planetarnemu, przekazującemu moment obrotowy do mechanicznych przekładni bocznych i dalej do kół napedowych. Hamulce hydrauliczne działające na koło napędowe. |
