PzKpfw III Ausf.J 190.Panzer Regiment, rejon Madjez, listopad 1942 roku
SdKfz 142 PzKpfw III Ausf.D, Polska, wrzesień 1939 |
Czołgi typów PzKpfw I i II zostały opracowane w zasadzie tylko jako pojazdy szkolne. Pierwszym niemieckim czołgiem bojowym z prawdziwego zdarzenia był zaprezentowany pod koniec 1936 roku na poligonach w Kummersdorfie i Ulm PzKpfw III. Powstał on w myśl założeń, które przedstawił w połowie lat trzydziestych płk. Heinz Guderian. Przewidywał on, że w skład każdego batalionu pancernego przyszłych pułków i dywizji pancernych, będą wchodzić trzy kompanie uzbrojonych w działo przeciwpancerne i stosunkowo lekko opancerzonych czołgów średnich - czyli późniejszych PzKpfw III - oraz jedna kompania czołgów ciężkich - lepiej opancerzonych i uzbrojonych w działo większego kalibru - nazwanych później PzKpfw IV.
W 1933 na zlecenie Waffen Amtu rozpoczęto w zakładach Friedrich Krupp AG (Essen), Rheinmetall-Borsig (Berlin), MAN (Nurnberg) i Daimler-Benz AG prace projektowe nad czołgiem o masie 15000kg. Miał to być standardowy czołg średni niemieckich wojsk pancernych. W celu utrzymania tajemnicy projekt nowego czołgu ukryto pod kryptonimem Zugführerwagen (ZW) - wóz dowódcy plutonu. Początkowo planowano uzbroić nowy pojazd w armatę kalibru 37mm, która mogła strzelać tą samą amunicją co standardowe działo przeciwpancerne piechoty Pak 35/36 L/45 lecz po zgłoszeniu sprzeciwu przez Główny Inspektorat Wojsk Zmechanizowanych, powiększono średnicę wieży, tak aby możliwe było w razie potrzeby zamontownie armaty kalibru 50mm. Po wyczerpujących próbach poligonowych wybrano prototyp firmy Daimler-Benz. Do maja 1937 roku wyprodukowano pięć czołgów, a do końca 1937 roku dalszych dziesięć czołgów PzKpfw III Ausf.A SdKfz141. W skład układu jezdnego pojazdów tej serii wchodziły: koło napinające, koło napędowe (z przodu), dwa kółka podtrzymujące i pięć podwójnych kół jezdnych. Uzbrojenie czołgu stanowiło działko 3,7cm KwK L/46,5 oraz trzy karabiny maszynowe MG34 kalibru 7,92mm. Czołgi chronił pancerz o grubości wahającej się od 14,5 mm (przód i boki) do 5 mm (spód kadłuba). Pojazdy tego typu były pierwszymi czołgami niemieckimi wyposażonymi standardowo w system łączności wewnętrznej (intercom), umożliwiający komunikację między członkami załogi. |
SdKfz 142 PzKpfw III Ausf. E, Francja 1940 rok. |
Pierwszym czołgiem PzKpfw III produkowanym w znaczącej ilości był PzKpfw III Ausf.E. W okresie od października 1938 do października 1939 wyprodukowano 96 pojazdów tego typu. Po raz kolejny zmodyfikowano układ jezdny stosując tym razem układ sześciu podwójnych kół jezdnych o średnicy 520mm zawieszonych na drążkach skrętnych. Ponieważ drążki skrętne były połączone w pary i przechodziły przez całą szerokość kadłuba odpowiednie pary kół nośnych z lewej strony kadłuba były cofnięte o 127mm w stosunku do kół nośnych ze strony prawej. Ostatnie i pierwsze koło dodatkowo posiadały hydrauliczne amortyzatory sprężynowe. Zastosowano również nowy typ kół napinających i podtrzymujących oraz mocniejszy silnik Maybach HL120TR o mocy 300KM. Opancerzenie zwiększono do 30mm (pancerz czołowy), 21mm (boki) i |
